دنیای این روزای من

حال همه ی ما خوب است، اما تو ...

                                               خواستی باور کن، نخواستی هم برو کنار بذار باد بیاد...

دیالوگ

پرشین بلاگ: جای شما در پردیس من خالیست...

نگارنده: بی خیال بابا! جای ما در پردیس خودمونم خالیه چه برسه به پردیس تو!

Hi and Goodbye

تازگی کلمه ها توی ذهنم شدند مثل اون شاخه درخته که فقط گاهی یه بار سرک میکشه توی خونه مون ...

پ.ن: عنوان مطلب به منظور خالی نبودن عریضه درج گردیده و فاقد هرگونه اعتباریست.

بوی ماه لعنتی

بیزارم از این مثلاً مهری که مهری در آن نیست...

فایده ی مجازی

بعضی وقتها دنیای مجازی جاییست که هر از گاهی در آن فریاد بلندی بزنی و بعد برگردی به سکوت دنیای حقیقی ِ لعنتی ات...

هیس؛ کامنت گونه ای خطاب به خارج از محدوده

یه نگاه بنداز به یادداشتهای اخیرت، بلاگت اگه همینجوری پیش بره میشه ماتم کده! اگه یه مدت لطف کنی و ننویسی ممنونت میشم.

پ.ن: 1.از من گفتن بود!

2. این فراخوان خوابگرد بدجور آدم رو وسوسه میکنه که بنویسه در موردش ولی از اونجایی که همه کتابهاش رو نخوندم ترجیح میدم سکوت کنم ولی اگه شما خوندین و بلاگر هم هستین معطلش نکنین! لینکش همین گوشه ی بلاگه!

بعدالتحریر: این یادداشت مطابق اصل انتقاد از خود درج گردیده و هیچ گونه ارزش مادی، معنوی و حتی حقوقی در پی نداشته، ندارد و نخواهد داشت.

مرگ بازی از اون لحاظ!

آگهی ترحیم

«بازگشت همه به سوی اوست»

با نهایت تألم و تعجب درگذشت مرحومه مبسوطه آمنه صرّامی( با «ر» مشدد با تأکید از جانب آن مرحومه) را به اطلاع می رساند.

فدای آن رخ همچو ماهت

نگاهم مانده خیره در نگاهت

تو رفتی و نماندی، وا مکافات!

کماکانم ز بی دردی به یادت

به همین مناسبت مجلس ختمی برگزار می گردد.

شرکت شما موجب اندوه روح آن بزرگوار می گردد. لطفاً از راه دور ابراز لطف احتمالی نمایید.

از طرف بازماندگان

پ.ن: 1. آدم که نباید حتماً توی قبر بخوابه تا یاد مرگ بیفته!

2. میخواستم حسش رو تجربه کنم، اینکه یه نفر واسه خودش آگهی ترحیم بنویسه چطوریه... جالب بود! شما هم امتحان کنید.